De centjes rollen.........
30 april 2025 - Calcutta, India
Lieve allemaal
Met mij gaat het goed. Ik maakte alleen dinsdag, na het beëindigen van mijn werk, iets vervelends mee. Op weg naar de metro hoorde ik achter mij dat een aantal straathonden aan het rennen, vechten en keffen waren. Dat komt hier regelmatig voor. Ik vervolgde echter mijn weg totdat ik plotseling van achteren flink in mijn kuit werd gebeten door een van de honden. Het deed behoorlijk pijn en bloedde hevig. De mensen gilden en tierden en gingen achter de honden aan. Go back, go back, riepen ze tegen mij. Hospital! Flink bloedend ben ik terug naar Kaligat gegaan.
De zusters hebben de wonden goed uitgewassen en verzorgd. Vervolgens zr. Murcy Marie (de coördinator van het vrijwilligerswerk) gebeld. Ze zei dat ik direct naar haar toe moest komen. Twee Spaanse jongens zijn bij mij gebleven en met een Uber zijn we naar het moederhuis gereden. We hebben bij de apotheek een tetanus spuit gekocht en een vaccinatie-kuur van 5 spuiten. Zr. Murcy Marie is verpleegkundige. Ze heeft me de tetanus spuit gezet en 1 spuit van de kuur. Ik krijg nog 2 spuiten hier in Calcutta en de andere 2 straks thuis. Zo zie je maar. Word je niet ziek, word je gebeten door een hond.
Maandag ben ik gaan shoppen met de hoofdzuster en afdelingszuster van Shanti Dan. Het was echt genieten! Vooral de hoofdzuster heeft veel humor waardoor we veel gelachen hebben in de bus van The Missionairies of Charity. Maar bij vertrek werd allereerst hardop de rozenkrans gebeden. De zuster zei: Today we pray for Margaret and her family. For her friends en students at school. Is dat niet lief? Steek maar in jullie pocket!
We zijn eerst naar het Lepracentrum in Titagarh (west Bengal) gereden. Dit huis beheren de broeders van de Orde van de M of Ch. Moeder Teresa heeft dit huis in 1958 opgericht omdat leprapatiënten verstoten werden door de maatschappij. Ofschoon ik hier al vele malen geweest ben, kreeg ik weer een rondleiding die absoluut indrukwekkend blijft. Het centrum is een soort “commune” waarin leprapatiënten leven. Ze zijn zelfvoorzienend, afhankelijk van wat ze aankunnen met hun verminkte lichaam. Ze weven o.a. de wit-blauwe sari’s van alle zusters over de hele wereld. Fantastisch om te zien! Er is ook een ziekenhuis met patiënten waarvan de gevolgen van Lepra schrijnend zijn. Iedereen doet wat hij/zij kan.
We hebben heerlijke lemon-thee gedronken en vervolgens is een broeder met ons op pad gegaan. De rede is dat hij advies kon geven bij het kopen van……….een t.v. !! Omdat de gehandicapte meisjes zo weinig vertier hebben besloot de zuster een t.v. te kopen. Het werd uiteindelijk 1 grote en 1 kleine t.v. (voor de oudere meisjes). Enerzijds staat een t.v. in groot contrast met de wereld hier, maar anderzijds vind ik het een geweldig idee omdat ik denk dat bewegende beelden, geluid en muziek de gehandicapte meisjes raakt. Zeker de kinderen met wat meer mogelijkheden. De hele winkel was in extase! Toen we klaar waren maakte het personeel foto’s van de zusters, de broeder en mij en de dozen met de t.v. ‘s. Hilarisch! De centjes zijn echter nog niet op, dus wordt vervolgd…..Alvast heel veel dank namens de zusters.
Op straat troffen we een vreselijk gehandicapte man aan. Hij kroop als een hond over straat in het drukke verkeer. Op knieën en handen. Om zijn knieën waren lapjes leer gebonden. De zuster ging er meteen naar toe en bood hem een plek in Kaligat aan. Maar de man zei: Bedankt zuster, maar nu nog niet.
Ik heb de organisatie New Light bezocht. Dit doe ik al vele jaren en er is ook sponsorgeld naartoe gegaan. Deze organisatie zorgt voor kinderen waarvan de moeder in de prostitutie werkt, veelal thuis. Vele kinderen zijn hierdoor getraumatiseerd. Een nieuwe medewerkster vertelde me dat het enorm shockend is wat er thuis gebeurt. Zij heeft onlangs vele Red Light Districts oftewel rosse buurten bezocht. De oudere kinderen zeggen vaak: dit werk moet mijn moeder doen anders hebben we geen eten. En zo is het ook! Overdag worden de kinderen opgevangen bij New Light en gaan naar school. Na schooltijd eten ze hier, maken ze hun huiswerk, doen spelletjes, Yoga, muziek en dans. Kinderen die thuis niet veilig zijn overnachten ook bij New Light. Deze organisatie bestaat dit jaar 25 jaar onder de bezielende leiding van Urmi Basu. Met dank voor ieders donatie. Ze zijn er ontzettend blij mee.
De grote verzameling brillen heb ik meegenomen naar het Moederhuis. De zusters waren heel blij ermee. Ze worden verdeeld over meerdere huizen voor patiënten die brildragend zijn. Heel fijn om te weten dat de brillen weer een nieuw leven gaan leiden.
Vandaag, woensdag 30 april, is het slechts 30 graden en een REGENDAG in Calcutta. Heerlijk! We hebben er allemaal van genoten.
Lieve groetjes uit Calcutta,
Margriet Janssen
Wat een schrijnende verhalen weer en wat fijn om je zo in te zetten! Knuffel van ons!
opnieuw ben ik verbaasd en verwonderd wat voor een mooi werk je hier weer elk jaar doet. De liefde die jij geeft aan mensen die daardoor, al is het maar voor even, opbeuren. Ongelooflijk dankbaar werk. En natuurlijk goed oppassen want een ongeluk zit in een klein hoekje. Voorzichtig blijven en straks een gezonde reis terug
Dankzij de goede zorgen van de zuster loop ik weer als een kievit (ha haaa...).
Dikke knuffel voor jullie beiden!
Ik denk dat je als een “manke” kievit loopt.
Hou de wonders goed in de gaten.
Fijn dat de brillen weer een plekje hebben gekregen, zal dit doorgeven aan mijn dorpsgenoot die het verzameld heeft.
Liefs H&B
We lezen je verhalen altijd met veel belangstelling.Veel respect voor alles wat je daar allemaal doet!
Groeten rené koopmans.
Pas goed op jezelf. Heel veel liefs, Marja.
Wat een mooie doelen weer voor het sponsorgeld. De t.v.'s spannen de kroon. Wat is dat ontzettend leuk voor de meisjes.
En met de brillen worden weer heel wat mensen gelukkig gemaakt. Voor ons zo iets eenvoudigs maar daar van grote betekenis.
Kijk goed uit met je been.
Veel sterkte verder met je werkzaamheden, na die lekkere regen. Knuffel, Paula
Ook wij leven weer via de verhalen met je mee. Wat een gedoe die hondenbeet… pas goed op jezelf. Maar het is zo leuk om lezen dat je met o zo normale dingen weer veel mensen blij kan maken. Heel fijn. Zet ons weer met beide pootjes op de grond. Heel veel succes nog en liefs!
Van Fons en Maud
Wat geweldig dat we op afstand steeds een heel klein beetje mee mogen beleven van al je goede werk in India. Ik bewonder je enorm en kijk steeds opnieuw uit naar alle prachtige, indrukwekkende verhalen.
Blijf goed op jezelf letten en heel veel beterschap.
Liefs, Methilde.
Liefs, Margriet
Het is wel het laatste waar je aan denkt dat je in India door een hond gebeten wordt !!!! 🤦♀️
Pas goed op jezelf en veeeeeeel succes met alle verdere werkzaamheden !!!! We zijn super trots op je en leven natuuuuuurlijk met je mee !!!! 🙏Dikke knuffel en liefs van ons !!!! ❤️❤️🙋♀️
Veel sterkte met je been
En een en al respect voor al het werk dat jij doet
Pas goed op jezelf...gr
Lieve groetjes, Margriet