Het einde komt in zicht
Lieve allemaal
Met mij gaat het goed. De temperatuur is vanaf zondag onder de 40 graden gedoken waardoor veel “aangenamer”. De luchtvochtigheid is echter toegenomen en zorgt voor vreselijk “klef” weer. Je drinkt je helemaal wezenloos.
Gezien mijn drukke werkzaamheden en de bezoekjes/uitstapjes vanwege alle goede-doelen-acties zijn de dagen voorbij gevlogen. De laatste roepies zijn opgemaakt. Geen euro is aan de strijkstok blijven hangen maar heeft de mensen bereikt die het nodig hebben. Ik neem jullie nog één keer mee om de laatste goede-doelen-acties onder de aandacht te brengen.
Ik heb weer een bezoek gebracht aan de Loreto school. Dit is een reguliere school met een bijzondere missie. Op het plat dak van de school is namelijk het “Loreto Rainbow home” gevestigd. De Loreto-organisatie zet zich in voor straatkinderen die opgevangen worden op het “dak” van de school. Ze worden The Rainbows genoemd. Dit vanwege het feit dat straatkinderen komen en gaan, net als een regenboog. Tegenwoordig verblijven de straatkinderen echter permanent omdat ze geen “thuis” hebben, opgroeien in een onveilig gezin of situatie. Waar mogelijk gaan deze kinderen in de schoolvakanties naar huis, maar dat zijn er maar weinig. Toen ik The Rainbows bezocht kwam net een meisje binnen dat mishandeld was door haar vader. Gelukkig is het kind naar de Loreto school gegaan i.p.v. rond te zwerven over straat. Ik heb ontzettend leuke en mooie gesprekken gevoerd met de meisjes die wat Engels spreken. Ze gedragen zich heel netjes en beleefd. Hier hecht de organisatie veel waarde aan.
*Heel veel dank voor het sponsorgeld dat ook hier is geschonken. Ik bespreek donderdag met de zuster van het Loreto Rainbow home waar het geld aan besteed wordt. Wordt vervolgd in mijn laatste bericht.
Op mijn laatste vrije dag (morgen) word ik in alle vroegte (6 uur ’s morgens) opgehaald door zuster Vivianne en een medewerkster van Kolkata Mary Ward Social Centre. Deze organisatie zet zich in om kinderarbeid tegen te gaan. En wel voor kinderen die in steenfabrieken moeten werken, samen met hun ouders. Door sponsoring is het mogelijk om leerkrachten aan te stellen die deze kinderen iedere ochtend leze geven waardoor ze niet hoeven te werken. Aangezien onderwijs van essentieel belang en kinderarbeid uit den boze is, ondersteun ik ieder jaar ook financieel “de brick-filed-school-projecten”. Zo ook dit jaar. De steenfabrieken liggen echter buiten Calcutta. Dat betekent 4 uur in de auto. Maar ik weet uit ervaring dat het de moeite waard is.
*Heel veel dank namens Mary Ward voor de financiële gift. Ze zijn hier ontzettend blij mee en willen me kost wat kost het werken in de steenfabriek en de schooltjes laten zien. Wordt vervolgd in mijn laatste bericht.
Omdat ik nog wat geld overhad na het shoppen met de zusters van Kalighat is hier ook een bestemming voor gevonden. De zuster heeft nog 10 speciale zitstoelen gekocht voor mensen die niet op een stoel kunnen zitten zonder eraf te vallen, dus tot dusverre werden vastgebonden. Dus absoluut een goede besteding van de laatste roepies.
Ik ben nog gezellig uit gaan eten met Sanghita van Foke. Tijdens het etentje brak echter de hemel open. Zo’n heftige regenval heb ik nog nooit gezien. In een mum van tijd waren de straten rivieren. Daarbij enorme bliksem en onweer. Uiteindelijk zijn we er maar doorheen gelopen. De paraplu die we van de restauranteigenaar mochten lenen hielp niet veel, maar toch……….Veel afgebroken takken onderweg, mensen die tot aan hun knieën door het water baggerden. Ook dat is India! We hebben tot slot afscheid genomen van elkaar. Wat een fijne vriendin!
Ook van Ruby van Calcutta Rescue heb ik afscheid genomen. We zijn na het werk ook gezellig uit gaan eten. Ruby is ook een hele fijne vriendin. Vandaag, na het werk heb ik afscheid genomen van Urmi van New Light. Vanwege een feestdag hebben de kinderen optredens verzorgd. Dansen, zingen, gedichten voorlezen etc. Zo mooi! Ik heb echt genoten. Tot slot een mooie speech met veel waardering voor mij (en jullie) namens Urmi. Maar het moeilijkste afscheid blijft van de kinderen en mensen waarmee in 3 weken heb gewerkt in Shanti-Dan en Kalighat.
Het laatste kaarsje is voor jullie aangestoken bij het graf van mr. Teresa. Mijn laatste blog schrijf ik a.s. zaterdag als ik weer in Nederland ben.
Bedankt voor jullie tijd, interesse en medeleven bij het lezen van mijn blogs. Het voelt heel fijn om iets van het “thuisfront” te horen als je zo ver weg en alleen bent. Samen hebben we deze reis “beleefd”. Zonder jullie financiële giften had ik niet zoveel extra dingen niet kunnen doen. Ik waardeer dat enorm maar uiteraard ook de zusters en de kartrekkers van de diverse organisaties.
Maar last but not least……….de minderbedeelden in Calcutta die het is toegekomen.
God bless you!
Lieve groetjes uit Calcutta,
Margriet
En natuurlijk de steentjes die je bijdraagt voor iedereen en speciaal voor die kinderen.
Hopelijk kan en mag je dit nog heel lang doen.
Sponseren is het makkelijke deel jij daarentegen doet dan ook het moeilijkere deel.
Onze dank daarvoor.
Fijne laatste dagen en een goede terug reis.
Liefs Henkbeth
De mensen zullen je erg missen.
Liefs@
Het was weer prachtig en ontroerend om hier op grote afstand een klein beetje mee te mogen leven met alles wat jij in India meemaakt. Ik heb enorme bewondering voor alles wat je doet en er het volste vertrouwen in dat alle euro's meer dan goed terecht komen.
Ik wens je nog een paar mooie dagen, sterkte bij het afscheid nemen en een hele goed terugreis.
Ook hier zijn er veel mensen die er naar uitzien om je weer in hun armen te mogen sluiten.
Liefs,
Methilde.
Wat weer mooie maar ook weer schrijnene verhalen. Ik lees ze elke keer weer met veel bewondering voor alles wat er door jou, de
andere vrijwilligers en de zusters gedaan wordt voor deze mensen.
Echt fantastisch!
Ik wens jou een goede terugreis. Op naar volgend jaar
Dikke knuffel, Thecla
Je hebt weer verl mooue goede doelen verwezenlijkt en dat is toch goud waard.
Het thuisfront begint jou ook te missen en zullen blij zijn als je weer heelhuids thuis bent.
Alvast een fijne vrije dag en een hele fijne reis.
Tot zondag, mooi mens.
We houden van jou. XXX
Onze bijdrage is maar een kleinigheidje in vergelijking wat jij allemaal doet.
Afscheid nemen, na 3 intense weken, zal niet gemakkelijk zijn.
Goede terugvlucht en veilige landing en welkom thuis.
Ondanks alle ontberingen heb ik enorm genoten van de tijd in Calcutta. En dan is het minder zwaar dan je denkt.
Er is helaas een tijd van komen en van gaan. De rugzak staat ingepakt. Nog 1 nachtje slapen en de terugreis staat voor de deur. Fijn om jullie straks weer te zien.
Bedankt voor alle steun!
Lieve groetjes uit Calcutta,
Margriet
Jouw positivisme en liefde voor de medemens die jou zo dierbaar zijn,
maakt telkens weer een immense indruk op ons!
Een behouden terugreis!
Groetjes,
Anita en Ger
Ik heb zojuist aangemeld om jouw Blogs te lezen… kan alleen schrijven Ohne Worte…
Waanzinnig, wat een energie in zo klein vrouwtje die zoveel werk verzet!