Veel werk te doen.............

Lieve allemaal

Met mij gaat het goed. 

Ik werd gisteren door een zuster gevraagd om op zondag de 1e lezing voor te lezen (in het Engels) tijdens de mis van The Missionairies of Charity in het Moederhuis. Daar zeg je natuurlijk geen nee tegen. Heel bijzonder om daar te staan met al die zusters in hun wit-blauwe sari’s voor je. Het zijn stuk voor stuk engeltjes op aarde. En hun gezang is prachtig! Na afloop heb ik een kaarsje aangestoken.                                                                                                                                                                                                *Er was veel aandacht in de dienst voor het overlijden van de Paus. Zijn foto heeft de hele week op de graftombe van mr. Teresa gelegen.

Het werk in de huizen verloopt voorspoedig. Vanavond gaan de Spaanse meisjes waarmee ik in Shanti Dan werkte naar huis. Wat hebben we vandaag plezier gehad op hun laatste dag. Een meisje speelt gitaar en met zang en dans hebben we de gehandicapte kinderen geëntertaind met o.a. liedjes van Abba. Maar ook “ I will follow him, O Happy Day en Hallelujah” schalden door de ruimte. Het lied Hallelujah kwam bij iedereen “binnen” bij het zien van al die snoetjes. Je zag kinderen echt genieten maar velen leven in hun eigen wereld en tonen zelfs geen emotie bij muziek. Hopelijk hebben ze er op hun eigen manier toch van genoten.

In Kaligat zijn afgelopen dagen 2 mensen overleden. Een man op de mannenafdeling en een vrouw bij ons. Ik heb haar vrijdag nog de nageltjes gelakt (wilde ze graag) en die nacht is ze gegaan. Gelukkig in het bijzijn van de massies die nachtdienst hadden. Een overleden Hindu wordt vervolgens in doeken gewikkeld en dan met bloemetjes bestrooid. Ze blijven tot aan de verbranding/crematie in een ruimte in Kaligat. Op de deur staat: I am on my way to heaven

Een vrouw op de afdeling ziet er vreselijk uit en ze heeft vreselijke pijn. Ze leefde jaren op straat in die extreme hitte, totdat ze werd opgepikt vanwege o.a. een hitteberoerte. Haar bloed was oververhit, is gaan stollen, en er was sprake van uitdroging van de bloedvaten. Ze heeft rode open wonden op haar hele huid. Het lijkt alsof ze verbrand is. Echt vreselijk. Het schijnt een ziekte te zijn die alleen in India voorkomt, aldus de zuster. Waar een plek enigszins onder “controle” is (dikke korsten erop), gaat weer een nieuwe open. Ze kan geen kleren verdragen en ligt de hele dag in haar nakie. Gelukkig krijgt ze nu medicatie en zalf en wordt goed verzorgd.

Afgelopen donderdag (mijn vrije dag) heb ik naast het bezoek aan The Rainbow Children ook een afspraak gemaakt met Ruby Sen van Calcutta Rescue. Die fantastische organisatie die ik al 17 jaar sponsor vanwege hun mooie projecten o.g.v. gezondheidszorg en onderwijs voor kansarme kinderen/mensen. Ruby maakte jaarlijks een Tour met mij langs al hun projecten in diverse krottenwijken.

Een financiële donatie had ik Calcutta Rescue al doen toekomen en wordt ook nu weer goed ingezet. Maar………Ruby werkt er niet meer! De hele staf is aan de kant gezet door een 71-jarige man die aan de top van deze organisatie fungeert en nu zelf de touwtjes in hand wil houden. Volgens Ruby is iedereen hiertegen maar hij zet alles op alles om op die positie te blijven. Hij schijnt te liegen en te bedriegen, maar niemand kan hem schijnbaar van zijn troon stoten. Een hele trieste situatie. Fijn om te horen dat het fantastische werk van CR gewoon doorgaat.  Onze financiële bijdrage is wederom op de goede plek terecht gekomen. Ruby heeft dit, als voormalig financieel manager, nog nagetrokken. Maar wat is dit verdrietig! De voormalige staf bestond uit mensen met het hart op de goede plek. Ze waren constant op zoek naar nieuwe gebieden met schrijnende leefomstandigheden. Daar werd hulp ingezet. Wat heb ik vele jaren mogen genieten van hun prachtige werk. Het wordt voortgezet, maar toch………….

De Britse oprichter van Calcutta Rescue, de inmiddels 93 jarige Dr. Jack Preger, heeft een hartinfarct gekregen na het horen van de situatie. Zo triest! Hij heeft de organisatie in 1979 opgericht. Hij is op dit moment gelukkig weer buiten levensgevaar.

Alle medische spullen oftewel verbruiksartikelen die gesponsord zijn (bedankt Yvonne) zijn inmiddels goed terecht gekomen. Zowel in Kaligat als in de dispensary waren de zusters er ontzettend blij mee. In de dispensary kunnen mensen van de straat een paar dagen per week gratis medische zorg krijgen. Hier komen al die spullen heel goed van pas. Echt super!                                       Ook kunnen de daklozen iedere ochtend voor het Moederhuis aansluiten voor een ontbijtje dat op straat wordt uitgedeeld door enkele zusters. Het is fantastisch wat de zusters van The Missionairies of Charity allemaal doen voor de armsten der armen.

Het mooie werk van mr. Teresa blijft voortbestaan.

De vele brillen die ik heb meegenomen worden de komende dagen verspreid. Morgen ga ik shoppen met de hoofdzuster van Shanti Dan. De centjes rollen………..

Lieve groetjes uit Calcutta,

Margriet