Veel werk te doen…..   

Lieve allemaal

Met mij gaat het goed,

en met de andere vrijwilligers ook, ofschoon ze op 1 hand zijn te tellen. Op vrijdag is een Belgisch meisje vertrokken waardoor er nog 1 Frans echtpaar, 1 man uit Perzië en 1 koppel uit Argentinië over zijn. We moeten het ermee doen. Wellicht komen er nog meer? We gaan het zien.

“I am on my way to heaven” staat op de deur. Helaas het “eindstation” voor velen die in Kaligat leven. Vrijdag zat ik met een jonge, nieuwe zuster aan het bed van een ernstig zieke vrouw. Nadat ze verzorgd was, spraken wij over de lange tijd dat ik al in Calcutta kom. Plotseling opende de vrouw haar ogen (wat al dagen niet meer gebeurde), keek ons aan, en overleed. We hebben haar op een brancard gelegd nadat ze in doeken was gewikkeld. Vervolgens bestrooid met bloemetjes en “to the way to heaven” gebracht. Tot aan de verbanding/crematie blijft ze in die ruimte. De manier waarop deze mensen “gaan” is hoe moeder Teresa het bedoelde. Niet sterven op straat in je eentje. Maar in Kalighat,“The home of the Pure Heart” omringd door mensen die om je geven. Moge Chamila de eeuwige rust gevonden hebben.

In Shanti Dan werd een nieuw meisje door haar moeder binnen gebracht. Dat gebeurt niet vaak. Doorgaans groeien ze op bij de zusters en zijn al op jonge leeftijd in Sishu Bhavan gestart of in een ander huis. Ze worden vanaf 18 jaar overgeplaatst naar Shanti Dan. Maar deze keer liep het anders. Het nieuwe meisje is meervoudig gehandicapt, verstandelijk en lichamelijk, en daarbij ook nog blind. Het tafereel van afscheid nemen tussen de verstandelijk beperkte moeder en dochter was schrijnend. De moeder schreeuwde en huilde onbeheerst en maakte het meisje helemaal van streek. En dan te bedenken dat je niets ziet en aan je rolstoel bent gebonden. Je moeder loopt letterlijk uit je leven en jij bent overgeleverd aan mensen die je niet kent en niet ziet. Wat een ellende! We waren allemaal van streek. De rede van moeders besluit is net zo schrijnend. Ze is ernstig ziek en zal op kort termijn overlijden. Vandaar dat ze uit voorzorg het kind heeft afgestaan. Er is geen moeder op de wereld die hiervoor kiest. Wat een noodlot! Wat een intens verdriet!

Verder verlopen de werkzaamheden in de huizen voorspoedig. Naarmate je langer hier bent worden de contacten intenser en de dagelijkse werkzaamheden weer routines. Het is iedere dag genieten. Wel met een lach en een traan.

Zoals ieder jaar heb ik nu ook weer, bij een klein “restaurantje” in Kaligat, maaltijden laten maken voor zwervers en arme mensen die op straat leven. Woensdag na mijn werk waren de maaltijden klaar en kon ik beginnen met uitdelen. Een bankje werd op straat gezet en vervolgens de bakken met eten. Ongelooflijk! Als paddenstoelen schoten de mensen uit de grond. Het werd zelfs enige chaos omdat ze niet in 1 lijn bleven staan, maar voorkropen. We zijn 2 keer moeten stoppen om rust in de tent te brengen. Maar het resultaat: AMAZING! Wat werd er gesmuld. Sommigen zeiden bij het krijgen van een bakje eten: God bless you! of Thank you! Met dank weer aan alle sponsoren die dit mogelijk maakten. Steek dat maar in jullie pocket!

Afgelopen donderdag (mijn vrije dag) had ik een afspraak met Ruby Sen (en Nityananda) van voormalig Calcutta Rescue India. Jullie herinneren je beslist die fantastische organisatie die ik (wij) al 17 jaar sponsor vanwege hun mooie projecten o.g.v. gezondheidszorg en onderwijs voor kansarme kinderen/mensen. Ruby maakte jaarlijks een Tour met mij langs al hun projecten in diverse krottenwijken. Helaas is de hele staf van CR in 2024 aan de kant gezet door de 71-jarige Gautam Nandy die aan de top van deze organisatie fungeerde en  zelf de touwtjes in handen wilden houden. Iedereen was hiertegen maar hij zette alles op alles om op die positie te blijven. Hij schijnt te liegen en te bedriegen, maar niemand kon hem (en zijn medewerkers) schijnbaar van zijn troon stoten. Een hele trieste situatie. Uit betrouwbare bron heb ik begrepen dat Gautam onlangs vertrokken is maar zijn medewerkers zetten het werk voort (voor zover dat nog lukt). 

Inmiddels heb ik fijne contacten opgebouwd met Jeroen van Basten Baatenburg en Henk Loos van Calcutta Rescue Nederland die nauw samenwerkten met CR India. Ze hebben alles in het werk gesteld om CR India te behouden, maar tot dusverre is dat (nog) niet gelukt.

Ze zaten en zitten echter niet stil en hebben inmiddels DSS opgericht, Divine Script Society. Dit alles onder de bezielende leiding van Jaydeep (voormalig CR manager), en voormalige medewerkers van Calcutta Rescue waaronder Ruby.  DSS zet vooral in op onderwijs, want dat is de sleutel tot verandering voor kind en gemeenschap. Maar ook op gezondheidszorg en het verbeteren van leefomstandigheden.

DSS heeft nieuwe werkgebieden gevonden en die zou ik donderdag met Ruby bezoeken. Maar helaas. De reis daarnaar toe leverde niet op wat we gehoopt hadden. Vanwege de verkiezingsuitslag is het schijnbaar in veel gebieden nog steeds onrustig. Ook in de sloppenwijk die wij wilden bezoeken. En veiligheid staat voorop! Daarbij gaven de medewerkers van DSS aan dat de mensen in de slumbs hen nog niet goed genoeg kennen omdat de projecten daar pas lopen. En dat kan eventueel een extra trigger zijn tot….. Begrijpelijk, ofschoon ik enorm teleurgesteld was. We houden de ontwikkelingen goed in de gaten en gaan op een later moment, indien mogelijk, terug. Fingers crossed!

Wel enorm genoten van ander fantastisch werk wat DSS al voor elkaar heeft. Een kliniek waar mensen uit de slumbs kosteloos terecht kunnen voor medische zorg. Ze hebben hiervoor een gebouw heel mooi opgepimpt. Ook hun kantoor is hier gevestigd.

De patiënten zaten geduldig te wachten in de wachtkamer, werden ontvangen en kregen een 1e controle (gewicht, lengte, bloeddruk…). Vervolgens werden ze gezien door een arts die 2 keer per week spreekuur heeft. Dit wordt wellicht nog uitgebreid. Er is ook een ruimte voor fysiotherapie, moeder en kindzorg e.d. Maar dat moet nog opstarten. De apotheek, waar de patiënten kosteloos medicijnen krijgen, is wel al verwezenlijkt.

Zelden zo’n gedreven en betrokken team ontmoet. Wat een passie voor het werk wat ze doen! Ik werd van A tot Z bijgepraat over alle ontwikkelingen, hun werkzaamheden, mogelijkheden, wensen en toekomstplannen. Uiteraard is een mooi bedrag van het sponsorgeld naar deze organisatie gegaan die het enorm verdient en heel hard nodig heeft. Er zijn immers nog heel veel plannen niet verwezenlijkt. Denk o.a. aan onderwijs. Namens DSS heel veel dank aan alle mensen die gesponsord hebben.

Ruby en ik zijn vervolgens met een Uber teruggebracht naar een bepaald punt en besloten verder terug te lopen naar huis. We zijn echter klets-kletsnat geworden na een hevige wolkbreuk. Het zat ons niet mee die dag. Maar warempel! Een Dominos-pizzeria kwam op ons pad. We zijn naar binnen gedoken en hebben ons tegoed gedaan aan een pizza. Heerlijk!

De gesponsorde brillen heb ik inmiddels afgegeven in het Moederhuis. Heel veel dank namens zr. Joshua. Zij draagt er zorg voor dat ze op de juiste plek komen en een 2e leven krijgen. Bij de hoofdzusters van Shanti Dan en Kaligat heb ik aangegeven dat we weer shopping-tijd moeten inplannen. De centjes moeten rollen…..Wordt vervolgd!

Ik heb bij het graf van mr. Teresa weer een intentie geschreven en een kaarsje aangemaakt voor jullie allemaal. De aanwezige zuster zei: God bless you.

Lieve groetjes uit Calcutta,

Margriet

p.s. ik heb ook weer wat nieuwe foto’s geplaatst op mijn Blog.